Door Bart Jonker 

Heemstede/Bloemendaal – Bijzonder is die zeker de aubergine (Solanum melongena). Hoewel de aubergine vaak met de Mediterrane keuken wordt geassocieerd, is de vrucht oorspronkelijk uit Myanmar. De Arabieren introduceerden in de 13^de eeuw de aubergine voor het eerst in Europa, in Spanje. Daarna werd de vrucht verder verspreid. De bekendste aubergine is met de vruchten in de paarse auberginekleur, maar er bestaan ook witte, rode en groene varianten. De vruchten van de witte variant lijken op grote eieren. Daar komt de Engelse benaming ‘eggplant’ ook vandaan. 

Rauw giftig
De aubergine behoort net als de tomaat, de aardappel en de paprika tot de nachtschadefamilie (Solanaceae), een plantenfamilie van wel 95 geslachten en 2300 soorten wereldwijd. De meeste planten die tot deze familie behoren zijn giftig. De aubergine is natuurlijk wel eetbaar, maar niet rauw. Veel nachtschadevruchten bevatten de stof solanine, een gifstof die maag- en darmklachten veroorzaakt. Ook de aubergine. Daarom mag je ook nooit tomaten eten die nog groen zijn. De aubergine dient derhalve altijd bereid en verhit te worden voor consumptie, zo verdwijnt de giftige concentratie solanine. 

Tegen winderigheid
Aubergine stond in de vroegste eeuwen al bekend als de vrucht die hielp tegen winderigheid. In tegenstelling tot veel andere vruchten en groenten, bevat de aubergine nauwelijks vitamines en mineralen. Toch is de aubergine veelzijdig te bereiden. De licht bittere smaak, bevindt zich nabij de schil. De aubergine is onbereid vrij flauw van smaak. In de keuken wordt de aubergine dan vaak gekruid. De structuur van het vruchtvlees van de aubergine is hier zeer geschikt voor en neemt als een spons kruiden makkelijk op bij het bakken. Gebruik niet te veel olie bij het bereiden, want dan wordt het vruchtvlees te vet en te zompig. Een klassiek Grieks gerecht met aubergine is de ovenschotel moussaka. In Italië wordt ook wel vegetarische lasagna van aubergine in tomatensaus gemaakt, maar ook worden aubergineplakken met kruiden gegrild of gegratineerd met Parmezaanse kaas. Aubergines behoeven niet geschild te worden, de schil geeft namelijk de meeste smaak.  De structuur van het vruchtvlees van de aubergine is ook een goede vleesvervanger, waarmee je veel kunt variëren. 

Bij enkele tuincentra is de aubergineplant verkrijgbaar. De plant is eenjarig en kan niet tegen de kou en houdt van zon. Regelmatig water geven. Bij voorkeur de plant in een kas of binnen houden. Na de ijsheiligen kan de plant op een beschutte plek in een warme zonnige tuin of op balkon staan. Uit de fraaie paarse bloemen groeien de vruchten, een decoratief gezicht. Let wel: naaktslakken kunnen buiten zich tegoed doen aan uw aubergineplant.  

 Foto: Aubergineplant (Solanum melongena).  Fotograaf: Bart Jonker.