Tekst en foto: Ellen Toledo
Heemstede – Tijdens de jaarlijkse Poëzieweek, die plaatsvond van 29 januari t/m 4 februari, organiseerde deze krant samen met Boekhandel Blokker een poëziewedstrijd rond het thema ‘metamorfose’. De jury, die bestond uit Arno Koek en Bart Jonker, redacteur van de Heemsteder, koos uit de vele inzendingen drie winnende gedichten. Zaterdag 7 februari werden bij Boekhandel Blokker de prijzen uitgereikt aan de winnaars. De eerste prijs, een boekenbon van 25 euro, ging naar Sjoerd Stevens met zijn gedicht ‘Chronisch’. De tweede prijs, een boekenbon van 20 euro was voor Emma, met haar gedicht ‘Over een tijdje, zand erover’. Wies Blomjous-Maillette de Buy kreeg voor haar gedicht ‘Dood naar leven’ de derde prijs, een boekenbon van 15 euro. Behalve een boekenbon, kregen de winnaars ook de bundel ‘Metamorfosen’ van Ellen Deckwitz, het poëziegeschenk 2026. Wies was helaas verhinderd. Haar buurvrouw nam de prijs voor haar in ontvangst.
Andrea, medewerkster van Boekhandel Blokker, droeg de winnende gedichten voor. Daarna las Arno per gedicht het jurycommentaar voor: “Wat de jury vooral in het gedicht ‘Dood naar leven’ aanspreekt, is de poëtische omschrijving van de metamorfose van leven en dood, die beiden een eigen schoonheid impliceren. Een stervende die koortsachtig in de laatste seconden van haar leven de schoonheden des levens probeert te vangen, alvorens ze gaat. Wederom de relativiteit, vergankelijkheid, maar ook de metamorfose van dood, die voor bevrijding zorgt. De dood als bevrijding, wordt zonder angst geaccepteerd. De vogel, die eveneens de vrijheid van leven en dood symboliseert. Waarvan de tijd voorbij is gegaan die haar leven heeft omvat. Prachtig verwoord. Een derde prijs voor deze schitterende en veelzeggende poëzie.”
Hij vervolgde met het gedicht ‘Over een tijdje, zand erover’ van Emma: “In dit fraaie gedicht is tevens duidelijk de relativiteit van het leven te ‘proeven’, waardoor de vraag rijst: “Is relativiteit de vermomde metamorfose?” Zand als dubbelzinnige metamorfose voor alle relativiteit en vergankelijkheid: zoals de zandloper en verzanden, laten stranden en vergeten. We worden in dit gedicht met ons neus op de feiten gedrukt dat we slechts een momentje – een zandkorreltje – zijn in de eeuwigheid. Zand erover: we praten er niet meer over, gedachten laten stranden en ondertussen tikken tijd en de zandloper door. Uit zand geschapen en tot zand zult u wederkeren kun je bijna bijbels zeggen. En daar weer over een tijdje zand erover, om alles te vergeten. Prachtig en vooral origineel verwoord. Daarom een verdiende tweede prijs.”
Arno sloot af met ‘Chronisch’, het winnende gedicht van Sjoerd Stevens: “Een aangrijpend en realistisch gedicht tegelijk, dat duidelijk per momentum, verleden, heden en toekomst van de persoon, de droevige vergankelijkheid en contradictie van het leven beschrijft. In het verleden uitkijkend naar een vrolijke en stralende toekomst, het heden gebukt onder gezondheidsklachten die verder geen perspectief bieden en uiteindelijk leiden tot ‘tijdloos’ ziek, het laatste wat ook overblijft. ‘Ik geen rol meer in mijn leven speel’ duidt op een verlies van regie en controle van het leven alsmede van lichaam en leden. De zin ‘mijn glimlach die niet meer opstaat’ impliceert dat positiviteit opzoeken in het leven op dat moment een onmogelijke opgave lijkt. Briljant en geniaal is deze tegenstrijdigheid van het leven – of beter gezegd de metamorfose van het leven die zich manifesteert onder de tand des tijds – omschreven in enkele krachtige woorden en prachtige metaforen waar de persoon onder gebukt gaat. Redenen temeer voor de jury om dit onbetwist tot het winnende gedicht te kronen.”
Foto: Arno Koek met twee winnaars van de poëziewedstrijd Sjoerd Stevens en Emma.