Pontje De Groene Stroomboot vaart weer

Tekst en foto: Harry Opheikens

Heemstede – Menige vereniging zal jaloers zijn op de organisatie ‘Pontje De Groene Stroomboot’. Met rond de 40 vrijwilligers houden ze het veerpontje, dat van 1 april tot 1 oktober wandelaars en fietsers overzet tussen het Cruquiusmuseum en het Theehuis naar Haarlem-Schalkwijk (naar de steiger aan de Zuid-Schalkwijkerweg), in de vaart. Het is een overtocht van 5 tot 7 minuten, ongeveer 400 meter. De pont begint nu aan het 28^e seizoen, de start was op 28 juni 1998. In het coronajaar 2020 is niet gevaren en rond de verbouwing van de bruggen ook niet. Dankzij subsidie van de landelijke ‘Vrienden van de Veerponten’ konden nieuwe bankjes op de twee steigers worden geplaatst, zodat passagiers relaxed op de pont kunnen wachten. Hoewel de vaart gratis is sinds 2006 mag er tijdens de vaart wel gedoneerd worden, er staat een spaarpotje klaar.

Eerste vaart
Het is woensdag 1 april gelukkig droog wanneer de veerpont in de vaart gaat. Nu is er natuurlijk al eerder proefgedraaid, maar deze dag weer ‘officieel’. Voor de ochtendshift (10-14 uur) zijn Gert (79), Jack (83) en Paul (74) ingeroosterd. Jack vaart al 17 jaar, maar de laatste 10 jaar is hij verantwoordelijk voor het samenstellen van het vaarrooster. Per week zijn er 28 vrijwilligers nodig om de diensten te draaien en soms is het best puzzelen met vakanties, werk, ziektes of voorkeurdagen. Als Jack vaart, vaart zijn vrouw Riek ook mee. Ze zijn al 62 jaar getrouwd. Wanneer er kinderen meevaren gaat ze altijd met hen een spelletje doen, want soms blijven ze wel twee of drie tochtjes zitten. In 2004 was de Schalkwijkerbrug gebouwd, maar het weerhield veel mensen niet om alsnog het pontje te nemen. In 2017 maar liefst 20.000 passagiers.  
De eerste vaart is even een ‘heen en weertje’, want op de steiger aan de Zuid-Schalkerweg moet een vlag gehangen worden, maar ook een aanmeld-toestel. Gewacht wordt dan bij de aanlegsteiger bij het Theehuis, waar een bakje koffie klaarstaat. Wanneer dan de lamp op het pontje gaat branden betekent dat er aan de overkant passagiers staan te wachten. Dat was gelijk een fietsclubje van 7 man.

Veiligheid
Elk jaar melden zich mensen aan om schipper te worden op de veerpont en krijgen daar opleiding in. Tenslotte ben je deelnemer aan het (water)verkeer en veiligheid gaat voorop. “Heeft u al vaker gevaren?” “Zeker, op een zeilboot”, is soms een antwoord. En dan blijkt er toch wel wat verschil te zijn in boottypen. Binnen het team zijn drie vrouwelijke schippers. Op de steiger een bordje ‘Bent u de schipper die we zoeken…?’ Aanmelden mag, maar er wordt wel getest op geschiktheid. Inmiddels is de boot 27 jaar elektrisch (zonnepanelen op het dak). Het onderhoud aan de pont wordt gedaan door het C.O.T (Carel Ondersteunings Team), genoemd naar een overleden vrijwilliger. Paul, in 2017 begonnen, zit ook in dat team. Kinderen mogen heel af en toe ook als schipper varen; ze krijgen daar een certificaat voor.

Foto: Eerste vaart op 1 april jl.