Vrijwilliger en mantelzorger Arnout (20)

Bijna de helft van de Nederlandse bevolking boven de 15 jaar doet vrijwilligerswerk. Ouders met kinderen zijn logischerwijs dikwijls in touw op scholen en bij sportverenigingen, terwijl ouderen zich vaker inzetten voor de zorg. Toch is ook de groep jongeren onder 25 jaar net zo vaak vrijwilliger en bovendien is circa tien procent van deze groep mantelzorger voor een ouder, broer of zus met een beperking of een chronische ziekte.

Tot zover de statistieken. In de praktijk blijken deze jongeren niet erg zichtbaar en bovendien vinden ze zichzelf niet bijzonder. Ze hebben ook niets met een mantel of het moet die van Superman zijn, volgens de site JMZhelden, “Want als je naast je school, vrienden en hobby’s zorgt voor een familielid, dan beschik je wel over speciale krachten.”

Arnout van Dael (20) uit Heemstede heeft een oudere broer, Maarten, met een geestelijke en lichamelijke beperking. “Kort na zijn geboorte werd hij besmet met een virus dat zijn rechter hersenhelft heeft beschadigd en daarmee de linkerhelft van zijn lichaam”, vertelt hij. “Hij heeft wel begrip, maar vooral het terug communiceren gaat moeilijk.” Volgens Arnout verschilt hij niet zoveel van zijn vrienden die geen broer hebben met een handicap. “Het enige verschil is misschien dat ik op een andere manier omga met mensen met een beperking. Vaak zie je dat er op een kinderlijke toontje gepraat wordt tegen ze, eigenlijk nogal denigrerend, terwijl dat helemaal niet nodig is. Ze vinden het zelf veel leuker als je normaal doet. Ik maak ook gewoon ruzie met mijn broer. Al heeft hij natuurlijk het nadeel dat hij niet zomaar weg kan lopen, want hij zit in een rolstoel.”

Zelf vindt Arnout dat hij niet zoveel doet voor zijn broer. “Mijn ouders hebben bewust de meeste zorgtaken op zich genomen, zoals douchen en naar de wc gaan. Wat ik wel doe is met hem fietsen naar de werkplaats op een duofiets zodat hij wat beweging krijgt en ik help momenteel met hem tillen, want mijn vader heeft last van zijn schouder.”

Daarnaast is Arnout deze zomer voor de vierde keer vrijwilliger bij Stichting Wigwam Vallei, een organisatie die vakanties organiseert voor kinderen met een handicap en hun familie. “We gaan als gezin al zo’n 15 jaar met ze op vakantie en zo ben ik langzamerhand betrokken geraakt bij de leiding. We organiseren een compleet dagprogramma voor de kinderen, dus ook voor de broertjes en zusjes, zodat de ouders even ontlast zijn en ’s avonds is iedereen weer terug in zijn vakantiehuisje en eten we samen. Het zijn veertien drukke dagen en ’s avonds ben je redelijk gesloopt.” Het organiseren van activiteiten voor kinderen doet Arnout ook voor WIJ Heemstede en als er iemand nodig is om een groep ouderen te begeleiden op een uitje is hij niet te beroerd om achter het stuur van een busje te kruipen en met ze op stap te gaan. Toch vindt de student Informatiekunde aan de UVA het niks bijzonders wat hij doet voor anderen: “Ik denk weleens dat ik er het meeste plezier aan beleef”, grijnst hij. “Of het iets voor mijn leeftijdsgenoten is? Je moet het gewoon een keertje proberen en dan zie je dat de meeste vrijwilligers open en gezellige mensen zijn.” Eigenlijk net als Arnout.

Mirjam Goossens